1+1=3

Terug naar het overzicht

Het is crisis. Het is 2013 en we zijn er nog lang niet uit. De werkeloosheid is in tijden niet zo hoog geweest, en nog nooit eerder heeft het woord “crisis” voor mij persoonlijk zoveel betekend als dat het nu doet. Om me heen, links en rechts, zie ik de beste mensen afgewezen worden voor de meest uiteenlopende functies. En waarom? Omdat ze niet alleen maar achten hebben gehaald vanaf de brugklas tot en met hun master, of omdat het gewoon heel moeilijk is om je te onderscheiden van honderden anderen die voor dezelfde functie gaan.

Bedrijven zijn op zoek naar het allerbeste, dat is duidelijk. Maar wie zegt dat iemand die een 6 heeft gehaald voor een tentamen daar niet oneindig veel harder zijn best voor heeft gedaan dan degene met een 9? Staren bedrijven zich niet blind op het individu? Zouden interpersoonlijke vaardigheden niet minstens zo zwaar moeten wegen als cijferlijsten aan het begin van een sollicitatieproces? Bedrijven geven veel geld uit aan relatiemanagement met hun klanten, maar de onderlinge relaties in hun eigen organisatie blijven vaak onderbelicht.

Ik ben van mening dat de beste resultaten niet zullen worden behaald door een individu alleen. Om excellentie te bereiken heb je mensen nodig met verschillende expertises, en deze moeten ook nog in staat zijn om hun krachten te bundelen want alleen dan zal synergie ontstaan. Zo werkt het ook in verandermanagement. Nog te vaak wordt de nadruk gelegd op het individu, de leider in de meeste gevallen. Hij of zij zal de organisatie naar nieuwe, betere prestaties leiden. Maar wat is een leider zonder iemand die hem erkent als een leider? Wat is een organisatie zonder de mensen die iedere dag het verschil maken? En wat zijn die prestaties waard als de mensen die iedere dag met elkaar samenwerken elkaar wel de nek om kunnen draaien? Organisaties die langdurig bovengemiddeld presteren zullen altijd een cultuur hebben waarin onderlinge relaties hoog in het vaandel staan. Maslow erkende niet voor niets de mens haar “need for relationships”.

Ik studeer af bij Linxx. Mijn scriptie haakt in op het project LeidingGevers & LeidingKrijgers. Ik belicht de noodzaak van een goede relatie tussen een leidinggevende en werknemer om succesvolle veranderingen in organisaties te bereiken. Een actueel onderwerp, nu 50% van de Nederlandse bedrijven heeft aangegeven dit jaar te gaan bezuinigen op het personeel.

Ik ben bijna afgestudeerd en krijg al zweethandjes bij gedachte aan al die recruiters die afkeurend mijn cijferlijsten van het VWO zullen bekijken. Heeft ze dan echt als brugklasser niet bedacht dat ze zich beter kon opsluiten met haar boeken in plaats van mee te doen aan sociale activiteiten? Nee, helaas niet. Maar in mijn 26 jaren ben ik al vaak in situaties beland waarin een 8 op mijn cijferlijst mij niet had kunnen helpen, en mijn sociale skills daarentegen goed van pas kwamen.

Nienke Groeneveld | Nienke.Groeneveld@linxx.org | februari 2013