De essentie: Een bedrijfs- & werknemerskundige aanpak

Terug naar het overzicht

Het afgelopen jaar hebben wij in twee pilots de samenwerking tussen bedrijven op het gebied van mobiliteit opgezet. In de pilotgebieden hebben we gerealiseerd dat mobiliteitsbeleid op organisatieniveau en mobiliteitsgedrag van individuele medewerkers gerichter is geworden, waardoor samenwerking tussen organisaties logischer is geworden.

We hebben de samenwerking gestart,  doorgezet en verankerd. Dat kunt u binnenkort allemaal lezen in het handboek voor regionale samenwerking op de arbeidsmarkt. Maar er is meer gebeurd. En de kern daarvan zit in de combinatie van een bedrijfs- en werknemerskundige aanpak.

Bedrijfskundig gaat het om het vinden van de instrumenten die bedrijven kunnen gebruiken om hun doel op mobiliteitsgebied te behalen. In de meest beknopte vorm gaat het om de keuze wat mobiliteitsbeleid bijdraagt aan het succes van het bedrijf en hoe je dat succes dan kunt bereiken. In deze optiek is de wereld maakbaar, als je de juiste keuze maar maakt en de juiste instrumenten daarbij inzet.

We weten wel beter, natuurlijk! De wereld is niet zo maakbaar. En zeker niet als je bij vrijwillige mobiliteit zoekt naar garanties uit het verleden. “Die werknemers van ons die willen helemaal niets anders, bij iedere verandering die wij door willen voeren, gaan ze vol in de rem.” En bij het opnieuw bezien van die rem is een werknemerskundige aanpak lonend.

De werknemerskunde start bij het aanspreken van de gewenste werknemer. Die is krachtig en zelfstandig. Hij weet prima hoe hij goed kan bijdragen aan het succes van het bedrijf. En hij weet prima wat er te koop is op de arbeidsmarkt. Vanuit die positie kan hij ook duidelijk maken wat hij nog nodig heeft om optimaal aan eigen loopbaan te werken en aan het succes van het bedrijf bij te dragen.

Ook hier weten we beter. Maar de crux zit hem in de kans de bedrijfskundige en werknemerskundige aanpak als countervailing powers te laten werken en weer ruimte te maken voor wat wel mogelijk is. De organisatie geeft richting en legt verantwoordelijkheid bij de medewerker, ook voor zijn mobiliteitsgedrag. De werknemer pakt die verantwoordelijkheid en is duidelijk in wat hij (nog) van de organisatie nodig heeft.

Ook hier geen garantie voor succes. Maar het bewijst zich in praktijk!

Robin Colard | robin.colard@linxx.org | maart 2014