De waan van de dag

Terug naar het overzicht

We zijn er weer bij en dat is prima! Twee jaar geleden waren we tweede van de wereld, dan moeten we nu toch wel gaan vlammen? Brazilië was een eitje en dit is slechts Europa toch? Maar dan… Een afgang tegen Denemarken… 4 dagen later nog één tegen Duitsland? Oké, we horen niet op dit EK thuis jongens. Inpakken en naar huis!

Op naar de Tour! Bauke Mollema gaat de Nederlandse eer wel redden! Oei een boom… Bauke uitgeschakeld… Wat dan? De Olympische spelen! Het vrouwenteam zal de gouden Medaille voor hockey wel winnen. Daarin zijn we van wereldniveau. En ik heb ook gehoord dat onze discuswerpers dit jaar erg goed zijn. Daar moet wel iets in te winnen zijn toch? Twee spannende weken later: Een bronzen medaille voor Yao Jie in Badminton en één voor Edward Gal in dressuur? Nederland kampioen!

Dit klinkt toch bekend, of niet? Het rücksichtsloos volgen van elke hype totdat de volgende weer voor de stoep staat. Vergelijkbaar met het gedrag dat veel managers vertonen. Total quality management, business process re-engineering, transformatieprogramma’s, empowerment, ‘the learning organization’! Laten we het direct implementeren. Niet direct resultaat? Laten we dan maar wat offshoren, outsourcen of iets leaner worden. Bepaalde management filosofieën nemen sekte-achtige vormen aan binnen het zakenleven. Maar alleen totdat duidelijk wordt dat het toch niet de gouden oplossing is. Maar dan hoeven managers niet lang droevig te zijn, want de volgende paradigma shift is nooit ver weg. 

Het blindelings volgens van de waan van de dag blijkt dus in alle hoeken van de samenleving voor te komen. Van het ‘volkse vermaak’ tot in de boardroom. Maar is dat waar de parallel op houdt? Het idee achter al die management filosofieën zou toch moeten zijn dat elke nieuwe de vorige op de één of andere manier verbetert. Een stap verder, een nieuw stukje van de sluier waarachter een grotere waarheid schuilt… een mijlpaal op de weg naar de perfect practice (als voltooiing van de best practice). Maar wat we bij het EK, de Olympische Spelen en de Tour zien is complete onzekerheid. De tweede van de wereld gaat compleet af tegen Denemarken, Bauke Mollema fietst tegen een boom en de Nederlandse hockeysters laten het een keer afweten. Betekent dit dat Lean niet beter is dan Business Process Re-engineering? HR niet beter dan P&O? Outsourcing niet beter dan verticale integratie? Als het geen verbetering is, waarom doen we het dan nog? Waar moeten we dan in geloven?

In Bauke Mollema. Die gaat de tour wel even winnen!

Guido Blom | juni 2012 | guido.blom@linxx.org